Vandaag 3 december 2008 zouden we weer met de KL135 vanuit Curacao naar Nederland vertrekken, om morgen in alle vroegte weer op Schiphol aan te komen. Hoe anders is het allemaal gelopen en hoe en wanneer zal het eindigen?
Dit is het relaas van een bizarre samenloop van omstandigheden.
Ik wil dit verhaal schrijven over mijn belevenissen, deels om het van me af te schrijven, maar ook om mensen de ogen te openen en te laten zien wat er kan gebeuren. Ook om mijn familie en bekenden gerust te stellen. Het is weliswaar geen leuk verhaal, maar het berust geheel op mijn
ervaringen.
Dit wordt een verhaal van geweldige mensen die met schaarse middelen ongelooflijk werk doen, maar ook het verhaal van instanties, verzekeringsmaatschappijen etc. die zich verschuilen achter codes.
Laat mij u eerst even voorstellen: Mijn naam is Wim Zinkhann en ik ben 62 jaar oud en woon in Rotterdam en ben al zo’n 20 jaar zelfstandig ondernemer in de IT. Ik ben getrouwd met Ingrid en heb 3 kinderen: Lorena 36 jaar, getrouwd met Arjen, Melissa 32 jaar en in het bezit van onze grootste schat Noa onze kleindochter van 2 jaar en Elmer onze zoon van 30 jaar die in Londen woont. Ingrid komt van origine uit Curacao en vandaar onze relatie met de West.
Het verhaal begint met het eerste deel – de aankomst op Curaçao – onderaan de pagina.
